- afir, mêfir, mefik (cihê ku tê de pût û alif didin heywanan):
- bertîl (mec)
- cih an jî kesê ku bêbergîdan jê tê xwarin
- kesê ku di qumarê de pereyên wî jê tê birin (argo)
- tiştê ku ji bo alif û pûtê hatiye cihêkirin
Türkçe
yemlik (I)
Sözcük türü: dişil
- Heceleme
- yem·lik (I)