- [A] I. verstorben; in d Gnade Gottes eingegangen, gesegnet; s
- Verstorbene(r) f(m); Person, die den
- abgeordnet, ttes erhalten hat; Selige(r) f(m) (s. gen te immer
- fest machen; befestigen
- etw. orben bin, wisst ihr tet!“
Soranî
merhûm
- Kîte
- mer·hûm
Soranî → Almanî Kurdisch-Deutsches Wörterbuch (Soranî)
Kurmancî
merhûm
Cureyê peyvê: rengdêr
- Kîte
- mer·hûm
Kurmancî → Kurmancî Wîkîferheng (Kurdî–Kurdî)
rehmetî, biheştî, rehmetkirî, mirî, wefatkirî
Çavkanî: Wîkîferheng – „merhûm“ · CC BY-SA 4.0
Şaşiyekê ragihîne
Kurmancî → Almanî Wîkîferheng (Kurdî–Almanî)
Kurmancî → Tirkî Wîkîferheng (Kurdî–Tirkî)
Tirkî
merhum
Cureyê peyvê: rengdêr
- Kîte
- mer·hum
Tirkî → Kurmancî Ferhenga Tirkî–Kurdî
- rehmetî, merhûm
- mirî (mêrê mirî yê misilman)