Ferheng

Kurmancî

kûçik

Cureyê peyvê: nêr

Kîte
kû·çik
Pêkhatina peyvê
kû+çik

Kurmancî → Almanî Ferhenga Kurdî–Almanî (berîkê)

kûçik nêr

Hund m

Şaşiyekê ragihîne

kuçik nêr

  1. Stein m
  2. Steinchen n
Şaşiyekê ragihîne

Kurmancî → Kurmancî Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî)

kuçik

sê kevirên ku datînin bin sîtilên ser êgir, xaçirgan

Gotinên pêşiyan

„agirê kuçikan, timî germ e“

Çavkanî: Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî), Umîd Demîrhan · rûpel 220

Şaşiyekê ragihîne

kûçik

seg

Gotinên pêşiyan

„kûçik, bi kurman namire“

Çavkanî: Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî), Umîd Demîrhan · rûpel 224

Şaşiyekê ragihîne

Di ferhengên din de

  • Almanî Hund kûçik; se
  • Tirkî köpeği çocuklara saldı kûçik berî zarokan da; êrîşî (...) kirin
  • Tirkî köpek seg, se, sa, küçik, kutik, küti, kelp zo/n; seg, se, sa, kûçik, kutik; hewhew, kûço, hewo (di zimanê zarokan de)
  • Tirkî susta ya kalkmak rabûn ser piyên paşîn (ji bo kûçik)
  • Tirkî lapa tü lap lap içiverdi küçik& şir bi çelpeçelp vexwar
  • Tirkî kuçukuçu kûçokûço, kut kut (di zimanê zarokan de kûçik) 7ı
  • Tirkî o var ya, köpeğin tekidir ew kes heye, kûçik e (mec)
  • Tirkî lap çelpeçelp (gava ku pisîk û kûçik bi zimanê xwe tiştekî vedixwin)
  • Tirkî taş kevir, ber, kuç, kuçik, berik, berd n; kevir, ber, kuç (kereseya ji kevir)
  • Tirkî ocaklık mulkê ku ji bav derbasî kur dibe; kuçik, tifik, cihê kuçikê; kuteka sereke ya ku avahiyekê tîne pê; kulîn, pêjîn-
  • Tirkî mart kapıdan baktırır, kazma kürek yaktırır adar e bibare nebare xedar e, adar e serê sibehan sar e berê êvarê kûçik xwe didin siya dîwar e, adarê berfê…
  • Tirkî ocak (II tifik, kuçik, argûn, kuç, qozî, xulçik, berwesêl (cihê ku tê de agir dikin û xwarinê li serê dipêjin); pixêrî, pixêrîk, rojîn, rojing, bixê…