Zitadelle
Kurmancî
kel
Cureyê peyvê: navdêr, mê · mê
- Kîte
- kel
Kurmancî → Almanî Ferheng Kurdî–Almanî
Kurmancî → Almanî Ferhenga Kurdî–Almanî (berîkê)
kêl mê
Nähen n
Şaşiyekê ragihîne
kel
kochen
Şaşiyekê ragihîne
Kurmancî → Kurmancî Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî)
kel1
dewara dusalî
Çavkanî: Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî), Umîd Demîrhan · rûpel 199
Şaşiyekê ragihîne
kêl1
dirûnên girs, şêl
Çavkanî: Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî), Umîd Demîrhan · rûpel 209
Şaşiyekê ragihîne
kel2
- germ, tîn
- rik, hêrs
Gotinên pêşiyan
„kela hêrsê, kefa sabûnê ye“
Çavkanî: Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî), Umîd Demîrhan · rûpel 199
Şaşiyekê ragihîne
kêl2
kevirên ku mezelên miriyan pê tên nasîn
Çavkanî: Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî), Umîd Demîrhan · rûpel 209
Şaşiyekê ragihîne
kel3
sewala biqiloç
Çavkanî: Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî), Umîd Demîrhan · rûpel 199
Şaşiyekê ragihîne
kêl3
gav, kat
Çavkanî: Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî), Umîd Demîrhan · rûpel 209
Şaşiyekê ragihîne
Soranî
kel
كدل3
Cureyê peyvê: lêker, gerguhêz · rengdêr
- Kîte
- kel
Soranî → Almanî Kurdisch-Deutsches Wörterbuch (Soranî)
kel
- I. <Adj.> verkleinert; vermin; verringert; abnehmend (Mond) TI. 1: cke f; Spalte f; Riss m; Sprung m; Sch
- Stück n; Stückchen n; Eckchen n; ter m er hat eine Zahn JaS
Şaşiyekê ragihîne
kel lêker, gerguhêz
- verkleinern; abziehen;
- abb chen; ausschlagen --
Şaşiyekê ragihîne
kel rengdêr
glatzköpfig; kahlköpfig
Şaşiyekê ragihîne
kel
<Adj.> männlich; stark; kräftig; hoch (Menschen und Tiere);. (Zool.) Bock m; JaS kel dan Widder m; Schafbock m I <v.tr.> dem Bullen zuführen JaS sie haben die Kuh zum Bullen ge-
Şaşiyekê ragihîne
kêl
1.
Şaşiyekê ragihîne
kêl
Hütte f aus Ästen, Zweigen