Ferheng

Kurmancî

kêran

Kîte
kê·ran
Pêkhatina peyvê
kê+ran

Kurmancî → Kurmancî Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî)

darê stûr ê ku davêjin ser banekî fireh û ên biçûk jî li ser wî datînin; garîte

Çavkanî: Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî), Umîd Demîrhan · rûpel 210

Şaşiyekê ragihîne

Biwêj, lêker û gotinên bi vê peyvê

Peyvên hevedudanî û dariştî

kerane

Di ferhengên din de

  • Tirkî ulu orta bi aşkerayî h - konuşmayın keran bi guh mekin
  • Tirkî semer i devirmek palan qelaptin, wekî keran xwe avêtin erdê
  • Tirkî üzüm e baka baka kararır gul li gulê dinêre dipeqe, mirov li ba kê be exlaqê wî hiltîne, keran li ba keran girê medin
  • Tirkî pala (1); perend (cure şûrek e); palik (tiştê ku serê wan pehnik e); kêran n
  • Tirkî kirişleme jî avêtina serê; alaşkirin, kêran avêtina serê, beşt avêtina serê; kêlekî, pelkî, ser kêlekî
  • Tirkî semer kopan, palan, kurtan; palik (ji dar e û zêde ji bo keran); piştik (piştikê hemalan)
  • Tirkî sazı kirişle jî biavêje ser sazê; kêran avêtin ser (tiştekî), beşt avêtin ser (tiştekî), alaş kirin
  • Tirkî kiriş (I) jî, jih, jîk (dûla ku ji rodîka heywan a zirav û vala çêdikin di amrazên jîdar de bi kar tînin); jî, jih (jiya kevan); beşt, girş, garîte, …