Türkçemunishînbûyî, hutbûyî, baniyayî (ê ku xeribiyan nake, êdî hînî kes û dorhêlê bûye); şîrîn, dengnekir; guncan, munasîb (mec)
Türkçetiryakitiryaki (kesê ku hînî madeyên ku kêf dide mirov bûye); Tiryaki (di leyîstika Hacivat û Karagoz de kesê kal ê efyonkêş) n; hînbûyî, tiryaki …