Ferheng

Kurmancî

fermî

Kîte
fer·mî

Kurmancî → Almanî Ferhenga Kurdî–Almanî (berîkê)

offiziell

Şaşiyekê ragihîne

Kurmancî → Kurmancî Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî)

resmî

Çavkanî: Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî), Umîd Demîrhan · rûpel 120

Şaşiyekê ragihîne

Biwêj, lêker û gotinên bi vê peyvê

Di ferhengên din de

  • Almanî dienstlich fermî
  • Almanî formell fermî
  • Almanî offiziell fermî
  • Almanî inoffiziell ne fermî
  • Tirkî tatbik mührü mora fermî
  • Tirkî resmetmek nikêh mehra fermî, mehra resmî
  • Tirkî resmetmek elbise (veya giysi) kincê fermî, cilê resmî, unîforma
  • Tirkî tezkire tezkere (kaxizê fermî ku destûra kirina karekî dide)
  • Tirkî üniforma unîforma; unîforma (cil: û bergên fermî yên hêzên çekdar)
  • Tirkî resmileştirme resmîleştirme fermîkirin, resmîkirin m resmîleştirmek fermî kirin, resmî kirin
  • Tirkî urban erebên çolê Urduca Ordûyî,Ordûkî (zimanê fermî yê li Pakistanê)
  • Tirkî verile bila bê dayîn $; fermanname (di daîreyên fermî de: fermana dayîna: diravan)
  • Tirkî tahrirat (piraniya tehrîr) nivîsar (nameyên ku ji hêla daîreyeke fermî ve hatine nivîsandin)
  • Tirkî şehnameci şahnamenivîs, nivîskarê şahnameyê; şahnamenivîs (di dema Osmaniyan de beriya weqanivîstiyê, dîroknivîsê fermî) n
  • Tirkî resmen bi awayekî fermî, bi awayekî resmî; resmen, li gorî qanûn; bi mîsogerî, bi awayekî qethî A
  • Tirkî protesto protesto (nepejirandina ramanekê, lebatekê); protesto (daxuyana fermî ya ku kirinekê, lebatekê, ramanekê napejirine); protesto hig/m
  • Tirkî resmetmek nîgartin, wêne kirin, resmandin, resm kirin, wêne kêşandin; nîgartin, nexşandin, çin kirin /e/ı resmî; fermî, resmî, mîrî (tiştê aîdê dewle…
  • Tirkî valilik parêzgarî, walîtî; parêzgarî, erka parêzgar; parêzgarî (meqamê parîzgar û hemû daîreyên fermi ku girêdayî wi meqamî ne); parezgeh, wilayet
  • Tirkî tezkere tezkere, pisûle; tezkere (kaxizê fermî ku destûra kirina karekî dide); teskere (ku xelasbûna kirina leşkeriyê nîşan dide) İşk/m; tezkere (b…
  • Tirkî kütük gewrî, gilare (ji koka darê heta kursiyê darê ku êdî gulî jê diçin) n; qol, gilare (qolê dara birandî); mêw, dalît; qoc, gonc, goncik, qoci…