- Erde f; Boden m; Grund m
- Gebiet n
- Grundlage f (s.a.
Sorani
zemîn
زه
- Heceleme
- ze·mîn
Sorani → Almanca Kurdisch-Deutsches Wörterbuch (Soranî)
Kurmanci
zemîn
Sözcük türü: isim, dişil · sn
- Heceleme
- ze·mîn
- Sözcük yapısı
- zem+-în
Kurmanci → Kurmanci Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî)
zevîn
Kaynak: Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî), Umîd Demîrhan · sayfa 468
Hata bildir
Kurmanci → Kurmanci Wîkîferheng (Kurdî–Kurdî)
zemîn isim, dişil
- dinya, cîhan, planeta em lê dijîn
- erd, ax
- meydan, cih, der
- delîv, derfet
Atasözleri
„Gelo pergala nû ya cîhanê dê bo me kurdan zemînek zêrrîn be?“
Kaynak: Wîkîferheng – „zemîn“ · CC BY-SA 4.0
Hata bildir
Kurmanci → Almanca Wîkîferheng (Kurdî–Almanî)
Kurmanci → Türkçe Wîkîferheng (Kurdî–Tirkî)
zemîn isim, dişil
bodrum, kefalet, taban, zemin, yeryüzü
Kaynak: Wîkîferheng – „zemîn“ · CC BY-SA 4.0
Hata bildir
Türkçe
zemin
- Heceleme
- ze·min
Türkçe → Kurmanci Ferhenga Tirkî–Kurdî
- zemin, erd, ax
- erd, zemin (ji bo qumaş, kaxizê bixeml, xalî, muşembe, tablo û tiştên wisa)