- Erde f; Boden m; Grund m
- Gebiet n
- Grundlage f (s.a.
Soranî
zemîn
زه
- Kîte
- ze·mîn
Soranî → Almanî Kurdisch-Deutsches Wörterbuch (Soranî)
Kurmancî
zemîn
Cureyê peyvê: navdêr, mê · sn
- Kîte
- ze·mîn
- Pêkhatina peyvê
- zem+-în
Kurmancî → Kurmancî Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî)
zevîn
Çavkanî: Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî), Umîd Demîrhan · rûpel 468
Şaşiyekê ragihîne
Kurmancî → Kurmancî Wîkîferheng (Kurdî–Kurdî)
zemîn navdêr, mê
- dinya, cîhan, planeta em lê dijîn
- erd, ax
- meydan, cih, der
- delîv, derfet
Gotinên pêşiyan
„Gelo pergala nû ya cîhanê dê bo me kurdan zemînek zêrrîn be?“
Çavkanî: Wîkîferheng – „zemîn“ · CC BY-SA 4.0
Şaşiyekê ragihîne
Kurmancî → Almanî Wîkîferheng (Kurdî–Almanî)
Kurmancî → Tirkî Wîkîferheng (Kurdî–Tirkî)
zemîn navdêr, mê
bodrum, kefalet, taban, zemin, yeryüzü
Çavkanî: Wîkîferheng – „zemîn“ · CC BY-SA 4.0
Şaşiyekê ragihîne
Tirkî
zemin
- Kîte
- ze·min
Tirkî → Kurmancî Ferhenga Tirkî–Kurdî
- zemin, erd, ax
- erd, zemin (ji bo qumaş, kaxizê bixeml, xalî, muşembe, tablo û tiştên wisa)