-ar

Bu kelimeyle deyimler ve fiiller

• ar bûn no bûn, giran bûn
• ar û dû haziriya alevên zivistanê
• ar kirin sich scheuen, scheuen
• ar berdan agir berdan
• ar û pêtî zêde germ; kesî nerhet û mizawir
• ar û şerm berxwe ketin
• bê ar bûn berxwe neketî; şemûz û şûmîkar
• ar pê xistin dema ku kesek agir û ar bi cihekî dixe>
• ar û heya çûn rezîl û riswa bûn
• ar arê qurma ye gotineka pêşiyan a kurdî
• aqil ar e, hiş av e gotineka pêşiyan a kurdî
• bêdera me ar vêket Gotineke pêşiyan a kurdî.
• lê bi ar û dan bûn pê re debar nekirin, li hev nekirin
• av û ar amanê nizanin Gotineke pêşiyan a kurdî.
• ar bi cilên (yekî) ketin ziyan dîtin, gelekî aciz bûn
• ar ji sîfîliyê hez nakê Gotineke pêşiyan a kurdî.
• ar î di kutkî kevn da ye Gotineke pêşiyan a kurdî.
• av û ar ti car nabin yar Gotineke pêşiyan a kurdî.
• ar ji kesê nezan re bar e ar, tê wateya heya an namûs û fedîyê, ji ber wê yekê ev gotin jî tê wateya ku mirovên nezan nizane namûs çiyean fedî çi…
• derê ar lê nîştî, dişewitê Gotineke pêşiyan a kurdî.
• kesek dan ser êr (ar) û avê Zor dan kesekî ji bo ku karekî derhal bike. "êr" halê tewandî yê "ar" yanî agir e.
• zincîrbendî, ji şêr rene tu ar e gotineka pêşiyan a Kurdî
• ar î bi min ketî dûman î ji te derê Gotineke pêşiyan a kurdî.
• di destekî de ar e, di destekî de pûşe ye Gotineke pêşiyan a kurdî.
• ar bi dunyê kevê derziyeke min tê tine ye Gotineke pêşiyan a kurdî.
• sê tişt hene xwaş in bi sarî, mehîr, ar û karî Gotineke pêşiyan a kurdî.
• ar bi hemqê kevê, gurzek pûşî min têde tune ye gotineka pêşiyan a kurdî
• meriyê bi ar, ( bi avrû bi şeref ) şorek jê re bar Gotineke pêşiyan a kurdî.
• ar î bi serî min ketî, ew î cixarê xwe pê vêdixe Gotineke pêşiyan a kurdî.
• kezeba gurgê har e, ne dibê ar e û ne dibê sar e gotineka pêşiyan a kurdî
• ar bi mala yekî keti bû, yekî jî serpiyê xwe li ber dikizirandin Gotineke pêşiyan a kurdî.

Birleşik ve türemiş sözcükler

-arî-artin

Diğer sözlüklerde

• Almanca Feuer agir; ar
• Türkçe od agir, ar
• Türkçe ut (Iİ) ar, heya
• Türkçe nâr (lI) agir, ar n
• Almanca frech n. bê ar; bê wec
• Türkçe yorgan yüzü rûyê lihêfê; rû, ar
• Türkçe parayı vurmuş zilam li pereyan xist (ar
• Türkçe tıngır ting, çing, zing; dirav, pere (ar
• Türkçe serptirmek pê dan werkirin, pê dan reşanya ar, meya sirt
• Türkçe yoğunlaşmak sift bûn, tîr bûn; ar bûn, giran bûn; gur bûn
• Türkçe zehir zemberek eynî ar e, eynî agir e (ji bo tûjiya pir)
• Türkçe un ard, ar, arvan m~ çorbası hevdel, pişrûk haznesi misaxe helvası ardpic, poxîn
• Türkçe yoğunlaştırmak sift kirin, tîr kirin; ar kirin (ji bo bêhnê) /Zg/ı; gurayî pê dan
• Türkçe biber ağzımı “yaktı îsotê devê min şewitand; peritandin, şewitandin (şewata ji ber vexwirina tiştekî ar)
• Türkçe yağmur sert adımlarla yürüdü bi gavên şidayî serpiyor baran direşîne //gh meşiya; ar, sirt, dijwar
• Türkçe sizin yardımınız olmasaydı başaramayacaktım eger ne ji alîkariya: we bûya ez dê bı ser neketama; alikari, ar
• Türkçe pantolunu ütülerken yaktı gava ku şalê xwe kewî kir qimand; peritandin, şewitandin (şewata ji ber tiştê ar û mir)
• Türkçe koyu bir duman dûyekî girtî; giran, ar, sirt (ji bo bêhnê); zêde, gur,boş (mec); tije, pir (mec); gir (ji bo derzî û bêjingê)