şermin
- I.
- schüchtern; beschämt; scheu; verschämt; schamhaft
- bescheiden; zurückhaltend;. (Eig./f) Şermin
Soranî
şerminde
1.
Kurmancî
Cureyê peyvê: rengdêr · sn
şermoke *”jina şermîn bi şarekî, mêrê şermîn bi karekî”
Çavkanî: Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî), Umîd Demîrhan · rûpel 385
şermok, şermokî, şermoke, kesa/ê ku şerm dike, ne bisteh, ne wêrek di danûstandinên li gel xelkê de
Çavkanî: Wîkîferheng – „şermîn“ · CC BY-SA 4.0
bang, zaghaft, scheu, beschämend, gehemmt
Çavkanî: Wîkîferheng – „şermîn“ · CC BY-SA 4.0
kapanık, sıkılgan, çekingen, mahcup, utangaç, arlı, utangan, utanış
Çavkanî: Wîkîferheng – „şermîn“ · CC BY-SA 4.0