zelîn l.
- saf bûn, zelilîn, xwerû bûn, zelal bûn, pegirîn, darivîn, dapisîn, cincilîn
- şemitîn, hilisîn
Çavkanî: Wîkîferheng – „zelîn“ · CC BY-SA 4.0
Kurmancî
zelîn
Cureyê peyvê: l. · navdêr, mê
- Kîte
- ze·lîn
- Bilêvkirin
- /zɛˈliːn/
- Pêkhatina peyvê
- zel+-în
Kurmancî → Kurmancî Wîkîferheng (Kurdî–Kurdî)
zelîn navdêr, mê
- xwerûbûn, safbûn, zelilîn, xwerû bûn, zelal bûn, pegirîn, darivîn, dapisîn, zelilîn, cincilîn, zelalbûn
- şemitîn, hilisîn
Çavkanî: Wîkîferheng – „zelîn“ · CC BY-SA 4.0
Şaşiyekê ragihîne
Kurmancî → Tirkî Wîkîferheng (Kurdî–Tirkî)
arılaşmak, berraklaşmak, çökelmek, durulaşmak, arınmak, durulmak, kaymak, arılaşma, çökelme, durulma, arınma, sedimantasyon, kayma
Çavkanî: Wîkîferheng – „zelîn“ · CC BY-SA 4.0