osmanisch
Kurmancî
osmanî
- Kîte
- os·ma·nî
Kurmancî → Almanî Ferhenga Kurdî–Almanî (berîkê)
Peyvên hevedudanî û dariştî
Di ferhengên din de
- Tirkî riyala di tola Osmanî de rutbeyeke generaliyê
- Tirkî otoman (Ji peyva Osmani); gumaşeki hevrîşimî; qenepeya di şeklê sedreyê de
- Tirkî reisülkütap serekkatib dir; wezîrê karê derve (di dewleta Osmanî de beriya Tanzîmatê)
- Tirkî oryantalizm rojhilatzanî, rojhilatnasî, oryantalîzm m Os Os, kurtebêja osmiyûmê kim Osmanlı; Osmanî; mîrane
- Tirkî kubbealtı li Seraya Topkapiyê warê ku wezîrên Osmanî ji bo çareseriya gelşan lê dihêwirîn
- Tirkî sürre dirav û xelatên ku her sal padîşahên Osmanî dişandin Meke û Medîneyê dîr
- Tirkî levent lewend (cureyeke leşkerê Osmanî yê deryavaniyê); lewend (kesê bejnbilind û bedew) (mec) rd4lnd
- Tirkî zağarcı tolevan (di heyna Împeretoriya Osmanî de erkedarê ku li segên nêçîrê dinihêrt) dîr/n
- Tirkî yürük zûmeş, sivik (kesê ku zû bi rêde diçe); di dema Osmanî de leşkerê bitîmar dir; koçer
- Tirkî mabeynci navbeynkar, mabeynkar, berdevk (ew kesê ku di dewleta Osmanî de li kar û barê padîşah mêze dikir) n
- Tirkî redif di heynên dawî yê Osmanî de.eske. rê ku piştî qedandina leşkeriya xwe. wekî.yêdek dihat terxankirin dir; redîf wji/m
- Tirkî ulaç hoker- lêker, gerundium rz Ulah:Ûlah-(navê gelê xwecihê Romanyayê ku Tirkên Osmani li wan danîne) nd Ulahça Ûlakî, zimanê ûlahî
- Tirkî reaya goran, bendegan, reiya (gelê di bin fermanrewatiya hikumdarekî de); reiya (beriya Tanzîmatê pêgir û rajêrên dewleta Osmanî); reiya (gelê ne…
- Tirkî kuşçu çûkbaz, çivîkbaz n; teyrvan (kesê ku teyrikê nêçîrê yên padîşah xweyî dike) dîr/n; efserê ku hasekiyên di serayan Osmanî de ceza dikir
- Tirkî selâmlık hêre, koçik (di qesr û serayan de cihê ku mêr lê rûdinên û mêvan têne pêşwazîkirin; merasîma pêşwaziyê (gava ku padîşahên Osmanî diçûn nimê…
- Tirkî yeniçeri yeniçeri, leşkerê piyade yön Osmani ku di dema Orhan Gazi de (1362) hatiye avakirin û di dema Sultan Mahmûd II. de hatiye hilanîn; leşkerê …