Kurmancî maran Cureyê peyvê: navdêr, mê Girêdanê kopî bike Kîtema·ran Bilêvkirin /maːˈɾaːn/ Kurmancî → Kurmancî Wîkîferheng (Kurdî–Kurdî) embar, mexzen, depo, kîler Çavkanî: Wîkîferheng – „maran“ · CC BY-SA 4.0 Şaşiyekê ragihîne Website Çi şaş e? Rastiya wê çi ye? E-name (ne mecbûrî, ji bo bersivê) Bişîne Biwêj, lêker û gotinên bi vê peyvê rihana maran yer fesleğeni, ak pelin maran lê xistî (nifir) nifireka bi Kurdî li te jehra maran be (nifir) nifireka bi Kurdî çêlikê maran bê jar nabin mar wekî tê zanîn bi jahr in, herwiha çêlikên wan jî bi jahr in.mirov ji vê gotşinê dikare şîroveyeke wiha derxe kuzaro… tu cih maran û bêlî tune ne gotineka pêşiyan a Kurdî goştê te bibe xwarina mişk û maran (nifir) goştê te bibe xwarine mişk û maran (nifir) ji maran tazîtir e û ji guran birçîtir e Gotineke pêşiyan a kurdî. maran bikuje têjikan nehêle, agir vemrîne çirûskan nehêle gotineka pêşiyan a kurdî Di ferhengên din de Tirkî kum otu sîrika maran Tirkî kuzgun otu kerefzê maran Tirkî uyuz otu sirka maran (Scabiosa rotata) Tirkî yer fesleğeni rihana maran, merzekewîle, merzekew