kelîk navdêr, mê
Riwekek e ku libên wek yên nokan dide.
Çavkanî: Wîkîferheng – „kelîk“ · CC BY-SA 4.0
Kurmancî
kelîk
Cureyê peyvê: navdêr, mê
- Kîte
- ke·lîk
- Bilêvkirin
- /kɛˈliːk/
Kurmancî → Kurmancî Wîkîferheng (Kurdî–Kurdî)
kêlik navdêr, mê
kêl, gorîçe, kevirên di ber serê an piyê goran de tê çikilandin
Çavkanî: Wîkîferheng – „kêlik“ · CC BY-SA 4.0
Şaşiyekê ragihîne
kêlik navdêr, mê
(Ji bo maneya bîsk, gav, bên, demek pirr kurt)
Çavkanî: Wîkîferheng – „kêlik“ · CC BY-SA 4.0
Şaşiyekê ragihîne
Kurmancî → Almanî Wîkîferheng (Kurdî–Almanî)
Kurmancî → Tirkî Wîkîferheng (Kurdî–Tirkî)
Kurmancî → Kurmancî Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî)
kêlik1
demeke pir hindik; xulek
Çavkanî: Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî), Umîd Demîrhan · rûpel 209
Şaşiyekê ragihîne
kêlik2
kevirê serê mezelê miriyan; kêl
Çavkanî: Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî), Umîd Demîrhan · rûpel 209