- I. <Adj.>
- gewohnt; gewöhnt; gesellig; umgänglich;
- vertraut;.2 lieb; vertraulich; intim; innig; eng; nah; (üb.) vernarrt;
- gezähmt; zahm (Tier).4;. Freund(in) m(f); Gefährte m, Gefährhogir tin f; Kamerad(in) m(f); bün <v.intr.> vertraut sein/werden; sich gewöhnen; gewöhnt sein;
Soranî
hogir
- Kîte
- ho·gir
Soranî → Almanî Kurdisch-Deutsches Wörterbuch (Soranî)
Kurmancî
hogir
- Kîte
- ho·gir
Kurmancî → Kurmancî Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî)
- dost
- heval
- razdar
Çavkanî: Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî), Umîd Demîrhan · rûpel 178