Ferheng

Kurmancî

canê

Cureyê peyvê: navdêr, mê · sn

Kîte
ca·nê
Bilêvkirin
/d͡ʒaːˈneː/

Kurmancî → Kurmancî Wîkîferheng (Kurdî–Kurdî)

canê navdêr, mê

  1. navê jinane, ji canîyê hatîye
  2. gazîkirin û naznavê keçka can,:;hest û deronê birîndar bêzar, kovandar

Çavkanî: Wîkîferheng – „canê“ · CC BY-SA 4.0

Şaşiyekê ragihîne

Canê sn

Navekî e.

Çavkanî: Wîkîferheng – „Canê“ · CC BY-SA 4.0

Şaşiyekê ragihîne

Kurmancî → Tirkî Wîkîferheng (Kurdî–Tirkî)

canım, nonoş, cicim

Çavkanî: Wîkîferheng – „canê“ · CC BY-SA 4.0

Şaşiyekê ragihîne

Biwêj, lêker û gotinên bi vê peyvê

Peyvên hevedudanî û dariştî

canegacanecancanewercanemergcanewerîcanemergîcanecankirî

Di ferhengên din de

  • Tirkî senli benli can cîger, canê canê, xweş û bêş h
  • Tirkî post u kurtarmak canê xwe filitandin, canê xwe xelas kirin
  • Tirkî senli olmak can cîger bûn, canê canê bûn, xweş û bêş bûn
  • Tirkî post vermek canê xwe dan
  • Tirkî nefsika canê (yekî) pê ve
  • Tirkî nonoş canê, cano; gunde (mec)
  • Tirkî zonk zonk zonklamak canê (yekî) kirin gulpînî
  • Tirkî sakınmak dexesî ji cilê canê xwe kirin
  • Tirkî şınıyor canê (wî) dixurê, lêxistin tê de xurîn
  • Tirkî vücudu yalaz yalaz yanıyordu canê wê wekî xuriya agir dikeliya
  • Tirkî salâh bulmak baş bûn, xweşî ji canê xwe dîtin, şîfa dîtin
  • Tirkî renk gelmek sorayî ketin canê (yekî), reng û rûçik hatin (yekî)
  • Tirkî süpürge etmek ları diken diken olmak mûyê canê (yekî) bûn mîna şûjinan
  • Tirkî hastanın ateşi bir gün bile sekmedi kela canê nexweş rojekê jî nesekinî
  • Tirkî nefis mücadelesi keftelefta bi nefsa xwe re, karîna bi nefsa canê xwe re
  • Tirkî zangoç çanqoç, zangoç (kesê ku xizmeta dêrê dike û li çanê dixe) n
  • Tirkî pestil ini çıkarmak 1) canê (yekî) derxistin, canê (yekî) jê kirin, (yek) kirin texte hiştin 2) (yek) ji hev de xistin, (yek) jı hev de hicinandin (ji ber lêda…
  • Tirkî elbise vücuduna yapıştı kinc bi canê wê ve zeliqî; rahiştin (tiştekî), dest avêtin (tiştekî)
  • Tirkî post elden gitmek 1) canê (yekî) xera kirin 2) ji post bûn, ji meqam bûn
  • Tirkî mak mûyê canê (yekî) spî bûn, porê serê (yekî) spî bûn, pîr û kal bûn