Amese f
Kurmancî
mîro
Cureyê peyvê: nêr · navdêr · sn
- Kîte
- mî·ro
- Bilêvkirin
- /miːˈɾoː/
Kurmancî → Almanî Ferhenga Kurdî–Almanî (berîkê)
Kurmancî → Kurmancî Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî)
mûrî, gêrik
Gotinên pêşiyan
„ecelê mîroyî tê, çeng pê ve hêşîn dibin“
Çavkanî: Ferhenga Destî (Kurdî–Kurdî), Umîd Demîrhan · rûpel 254
Şaşiyekê ragihîne
Kurmancî → Kurmancî Wîkîferheng (Kurdî–Kurdî)
miro navdêr
- jin, zelam, keç, kurr û bûnewerên din yên bi du piyan dimeşin û dikarin biramin û biaxivin
- kesên ji binemalê yan xwînê ve nêzî hev
Çavkanî: Wîkîferheng – „miro“ · CC BY-SA 4.0
Şaşiyekê ragihîne
Mîro sn
- bernavekî Mîranî (navekî mêran)
- bernavekî Mîranê (navekî jinan)
Çavkanî: Wîkîferheng – „Mîro“ · CC BY-SA 4.0
Şaşiyekê ragihîne
Kurmancî → Almanî Wîkîferheng (Kurdî–Almanî)
Kurmancî → Tirkî Wîkîferheng (Kurdî–Tirkî)
Soranî
miro
- Kîte
- mi·ro
Soranî → Almanî Kurdisch-Deutsches Wörterbuch (Soranî)
miro
Mensch m (s.a. a); miroy dirinde Wilde(r) /(m); Unmensch m
Şaşiyekê ragihîne
miro
- (Zool.) Ameise f (vgl. nes Vaters erbte er ein grofses Vermögen mîrecan
- ö\& 7;., S.a.